Aan het woord is Nadine, beëdigd tolk Spaans en Engels. Na een carrière in de IT koos ze bewust voor een richting die beter bij haar past: taal en mensen verbinden. Inmiddels werkt ze als zelfstandig tolk in België, vaak bij rechtbanken of de politie.
Nadine werkte jarenlang in de IT, maar voelde dat haar echte passie ergens anders lag. “Ik heb altijd liefde gehad voor talen en culturen,” vertelt ze. Die interesse zat er al vroeg in. Ze studeerde talen, reisde veel en raakte na het zien van de film Buena Vista Social Club zo gefascineerd door Cuba dat ze Spaans ging leren. “Als ik op reis ga, vind ik het een voorwaarde dat ik met mensen kan spreken.”
Tijdens haar vrijwilligerswerk zag ze voor het eerst een tolk aan het werk. “Toen dacht ik: wauw, hoe mooi is het om die brug te mogen zijn tussen twee partijen.” Dat moment bleef hangen. Ze liet zich omscholen en startte als zelfstandig tolk. “Ik kan mijn eigen tijd indelen en doe werk waar mijn hart van aangaat. Een droom die uitkomt!”
Tolken in de rechtbank
Een groot deel van Nadines werk speelt zich af in rechtbanken en bij de politie. Dat was geen bewuste keuze. “Er is daar in België een grote nood aan tolken. Zo ben ik er eigenlijk ingerold.” Ze volgde een opleiding tot beëdigd tolk voor Belgische rechtbanken aan de Universiteit van Gent en voelt zich er inmiddels thuis. “Het is heel afwisselend; er is echt een nieuwe wereld voor me opengegaan.”
Maar die wereld brengt haar ook in heftige situaties. Een van haar eerste opdrachten maakte direct indruk. “Ik wist vooraf alleen de taal en de locatie. Tijdens de zitting bleek dat het ging om een man die ervan werd verdacht zijn vriendin te hebben vermoord. Dat was echt even schrikken.” Toch deed ze wat nodig was. “Je gaat in een soort automatische piloot en focust je op de boodschap.” Na die eerste ervaring heeft Nadine wel haar lesje geleerd: “Nu vraag ik altijd naar de context. Ik maak terminologielijsten per domein en neem die vlak voor een opdracht nog eens door.”
Waar Nadine het meest trots op is? Een assisenzaak waarin ze zes dagen lang tolkte. “Dat was heel pittig,” vertelt ze. “Maar we deden het met twee tolken, zodat we konden afwisselen.” Die opdracht voelt voor haar als een mijlpaal. “Ik ben de afgelopen jaren gegroeid van korte opdrachten naar dit soort zaken. Dat is de kers op de taart.”